In een open kantoor ben je als een prooi op een open vlakte. Je wordt in de gaten gehouden, ziet onrustige bewegingen en hoort lawaai. Nergens kun je vluchten naar een beschutte plek. Toch blijft ‘open’ de trend.

‘In de natuur willen mensen zich achter een rotsblok kunnen verschuilen, of in hoge grassen kunnen wegduiken. Als dat niet kan, word je gek.’ Ook op kantoor hebben mensen soms beschutting nodig, zegt Wim Pullen (62), directeur van het Center for People and Buildings, het Delftse wetenschappelijke kenniscentrum over mensen en gebouwen. In een kantoortuin ben je als een prooi op een open vlakte. Je hoort continu lawaai om je heen en ziet onrustige collega’s voorbijlopen, die misschien op je scherm loeren.